wodnik

wodnik

Definicja

wodnik to w wierzeniach dawnych Słowian i potem w baśniach duch wodny wyższego rzędu, pan wód i ich duch opiekuńczy (wierzono też, że jest odpowiedzialny za powodzie i podtopienia); wyobrażany zwykle jako niski starzec o rybich, zielonych oczach, z palcami zrośniętymi błoną

Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • bagiennik; topielec; utopiec
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Z tego powodu składano im ofiary: kozy, konie, barany, krowy bądź kury. Zwierzęta te topiono i pozostawiano na pastwę demonów opiekuńczych wód. Ulubioną barwą wodników była czerń, przez co ofiarowane zwierzęta miały najczęściej ten właśnie kolor. Na czarno młynarze malowali też młyny, chcąc w ten sposób zapewnić sobie przychylność ze strony wodnych panów.

slawoslaw.pl, 25.08.2015

Gramatyka

formy alfabetycznie: wodnik; wodnika; wodnikach; wodnikami; wodniki; wodnikiem; wodnikom; wodnikowi; wodników; wodniku

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

Ciekawostki

  • ł — Niezwykła historia polskiego ł
  • co zacz — Pochodzenie
  • zakłuć — O dawnej odmianie

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book