homofonia

1. homofonia (w muzyce)

Definicja

homofonia to rodzaj użytych przez kompozytora środków właściwych danej technice instrumentalnej lub wokalnej polegający na umieszczeniu głównej melodii w jednym głosie (przeważnie najwyższym) — pozostałe głosy tworzą akompaniament do tej melodii; największy rozkwit homofonii przypada na epokę klasyczną i romantyczną, współcześnie większość piosenek, popowych i innych, to przykład homofonii (melodia śpiewana albo grana na jakimś instrumencie, a akordy grane na innym instrumencie, np. gitarze)

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Bach był dla swych współczesnych dinozaurem trzymającym się konwencji raczej antycznej i nienowoczesnej. Ale właśnie wtedy, gdy polifonia oddawała pola homofonii, talent Bacha rozbłysł niczym supernowa. Nikt nie komponował tak jak on.

Łukasz Badowski, wyborcza.pl, 22.09.2015

2. homofonia (w językozn.)

Definicja

homofonia to w językoznawstwie: identyczność brzmienia wyrazów lub wyrażeń przy różnicy w pisowni i znaczeniu (np. bukBugBóg)

Reguły reguły językowe, zasady pisowni (nowe opracowanie z komentarzami)
Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • potrafić — Podmiot nieosobowy z czasownikiem potrafić
  • Gauguin — Wymowa w odmianie
  • kakałko — Czy kakałko jest słowem poprawnym?

Ciekawostki

  • ItaliaWłochy a Italia
  • lubczyk — Pochodzenie słowa lubczyk i inne tajemnicze historie
  • tlen — Tlen — skąd ta nazwa?

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book