pana

pana (czyj?)

Definicja

jeśli rozmawiamy z mężczyzną, którego nie znamy lub z którym nie łączą nas osobiste stosunki i zwracamy się do niego słowem pan, to słowa pana używamy, gdy chcemy wskazać, że ktoś lub coś należy do niego lub odnosi się do niego

Słownik synonimów tożsame znaczeniowo (zastępcze słowa)
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
— Bo partia, proszę pani, zawsze musi mieć wroga, który konsoliduje jej szeregi. Jeśli zostanie zgnieciony wróg zewnętrzny, znajduje go u siebie, jak znalazła odchyleńców prawicowo-nacjonalistycznych czy rewizjonistów. Ale wrogów musi mieć zawsze.
— W 1968 r. wrogiem okazała się młodzież studencka. Wtedy poznałam pana nazwisko. Pana i Zambrowskiego. W piątek, ósmego marca, był wiec na uniwersytecie, jeszcze o istnieniu pana nie wiedziałam, a w poniedziałek — 11 marca — w „Trybunie Ludu” przeczytałam, że krzyczałam na wiecu: Staszewski i Zambrowski do władzy. Nikt z moich kolegów nie znał pana nazwiska.

NKJP: Teresa Torańska, Oni, 1985

Gramatyka

zaimek

formy: pana

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź

Często sprawdzane

Ciekawostki

  • keks — Dlaczego keks i keksy, a nie kejk i kejki?
  • Częstochowa — Pochodzenie nazwy Częstochowa
  • zdesperowanyZdesperowany jako pozostałość

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book