mion

mion (fizyka)

Definicja

miony to nietrwałe cząstki elementarne odkryte w latach 30. XX wieku, zaliczane do leptonów, na Ziemi powstające najczęściej jako wynik rozpadu mezonów z promieniowania kosmicznego w górnych warstwach atmosfery; właściwość mionów polegającą na przenikaniu przez setki metrów stałego materiału, zanim zostaną zaabsorbowane, wykorzystuje się w radiografii mionowej

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Popatrzmy teraz na rozpad mionu. Jak powiedzieliśmy, mion rozpada się na elektron i dwa neutrina. Mion posiada liczbę mionową równą +1. Liczba elektronowa dla mionu jest 0. Elektron natomiast ma liczbę mionową równą 0, zaś elektronową +1. Aby spełnione były prawa zachowania obu liczb, powstające w procesie neutrina muszą unosić ze sobą liczbę elektronową równą -1 oraz liczbę mionową równą +1. Skoro w reakcji powstają dwa neutrina, to logicznym założeniem jest stwierdzenie, iż jedno z tych neutrin obdarzone jest liczbą elektronową -1 (identyczne neutrino powstaje w rozpadzie beta), a drugie obdarzone jest liczbą mionową równą +1.

fuw.edu.pl, dostęp 04.03.2021

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • Hugo — Kiedy tego Hugona, kiedy tego Huga, kiedy tego Hugo, czyli jeszcze o odmianie imienia Hugo
  • Julien — Wymowa w odmianie
  • gyyz — O zapisie i wariantach ge’ez, geez

Ciekawostki

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book