gerundivum

gerundivum (gramatyka łac.)

Definicja

gerundivum to łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, wyrażający konieczność, potrzebę wykonania jakiejś czynności (od czasownika legere ‘czytać’ gerundivum to legendus, legenda, legendum, czyli ‘ten, ta, to, który, która, które, musi być czytany, czytana, czytane’)

Wariant
  • (rzadko) gerundiwum
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Dlatego zmierzając do ustalenia pewnej listy funkcjonalnych ekwiwalentów polskich łacińskiego gerundivum (participium futuri passivi sive participium necessitatis), można i trzeba tego dokonać tylko opierając się na pewnej typizacji jego dystrybucji, stawiając przy każdym typie dystrybucyjnym, przynajmniej implicite, pytanie o możliwości jego przekładu na język polski w danym wypadku, co wskaże właśnie na poszukiwane jego polskie odpowiedniki funkcjonalne.

M. Kaczmarkowski, Łacińskie gerundivum i jego polskie odpowiedniki funkcjonalne, „Roczniki Humanistyczne KUL” 1991–1992, z. 6, s. 108

Ciekawostki
Najsłynniejsze gerundivum Zdanie (...)

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 1369 pozostałych ciekawostek.
zamów
Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • autor — Odmiana: autorzy czy autorowie?
  • performans — Jakie spolszczenie: performans czy performens
  • Géant — Wymowa w odmianie

Ciekawostki

  • wolof — Można się dogadać
  • bryza — Pochodzenie wyrazu bryza
  • Toussaint — Wszyscy święci..., czyli o pochodzeniu

Mogą Cię zainteresować również hasła