buruszaski

1. buruszaski (przymiotnik)

Definicja

język buruszaski to język używany w północnym Pakistanie, mający ok. 90 tysięcy użytkowników, izolowany (jego związki z innymi językami są niejasne), niemający standardowego zapisu pisma, a więc również piśmiennej tradycji literackiej

Poprawna polszczyzna cenne informacje, niespodzianki, haczyki
Ski na końcu języka Burushaski (też Burushaki, Burushki) — tak po angielsku, a po niemiecku das Buruschaski — to niezwykła nazwa języka. Zakończenie -ski w Burushaski

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 4105 pozostałych informacji poprawnościowych.
zamów
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Natomiast w sąsiednim Pakistanie, w dolinie Hunza, gdzie mieszkańcy posługują się na co dzień językiem buruszaskim, szaman podczas odprawianych przez siebie seansów mówił w języku szina, którego na co dzień jakoby nie znał, występującym na tym terenie nieco dalej, odmiennym w znacznym stopniu strukturalnie i językowo.

Jadwiga Pstrusińska, O tajnych językach Afganistanu i ich użytkownikach, 2004, s. 115

Otrębski uważa, iż nazwę Buruszowie powinniśmy łączyć z wyrazem sanskryckim purusa-h ‘człowiek’. Zaiste, jak zauważono, pierwotne endoetnonimy mają często takie właśnie znaczenie. Obecność buruszaskiego endoetnonimu — w różnych zbliżonych do siebie formach — i pochodzących od niego toponimów, zarówno w Europie, jak i Azji, jest ważkim argumentem w tej dyskusji.

Jadwiga Pstrusińska, Mikroskop i luneta w badaniach językoznawczych, (w:) Świat Inflant, nr 5 (213), 2020, s. 2

Gramatyka

przymiotnik niestopniowalny

formy alfabetycznie: buruszascy; buruszaska; buruszaską; buruszaski; buruszaskich; buruszaskie; buruszaskiego; buruszaskiej; buruszaskiemu; buruszaskim; buruszaskimi; nieburuszascy | pokaż wszystkie formy

 1.1. buruszaski (rzeczownik)

Definicja

buruszaski to skrótowo: język buruszaski

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Czytamy, iż w buruszaskim jest stara warstwa indoeuropejska, która wykazuje korespondencje fonetyczne i bardzo specyficzne tożsamości semantyczne z językami bałkańskimi i bałtosłowiańskimi. Są i inne nazwy z terenów sąsiednich, bardzo podobne do znanych nam bałtosłowiańskich, które być może warto wymienić.

Sprawozdania z posiedzeń komisji naukowych, Polska Akademia Nauk. Oddział w Krakowie, tom 45, 2003, s. 68

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • potrafić — O aspekcie czasownika potrafić (dokonany, niedokonany?)
  • Apollo — Kiedy tego Apolla, kiedy tego Apollona, kiedy tego Apollo, czyli jeszcze o odmianie imienia Apollo
  • druhna — Odmiana: tych druhen czy !druhn

Ciekawostki

  • jabłko — Wymowa słowa jabłko w jesieni średniowiecza
  • Pontanus — Niejednemu pisarzowi Pontanus
  • kuraż — Zostało tylko trochę kurażu

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book