Nastia

Pojechali i nie wrócili więcej. Co się z nimi stało, nikt nie wiedział. Z Aloszą złotowłosym i Nastią kruchusieńką. I ciekawe, czy jej kiedykolwiek wyjawił, o co poszedł zakład między mechanikami. W każdym razie Alosza rubelki wziął, bo sprawiedliwie mu się należały. Tylko onegdajszy pop twierdził, że Alosza z gotówką czmychnął z Kustanaju, a biednej Nastii wstyd nie pozwolił wrócić samotnie, ale mało kto dawał temu wiarę, bo przyjemniej było pomyśleć, że to Nastia sześciu mechaników wystrychnęła na dudka, a ulubieńca za męża wzięła.

NKJP: J. Krzysztoń, Wielbłąd na stepie, 1978