LARP

LARP różni się od gier komputerowych tym, że pozwala doświadczyć fabuły w rzeczywistości. W takiej rozgrywce potrzebny jest mistrz gry, czyli osoba, która rozpisze role, ułoży scenariusz i będzie tę opowieść prowadzić. Może stworzyć świat fantasy pełen elfów i magicznych stworzeń, wymyślić mafię, lub bazować na fabule filmu czy książki. Wszystko zależy od kreatywności jej oraz uczestników. Aby lepiej wczuć się w odgrywane role, gracze przygotowują dla siebie specjalne stroje. Ważnymi elementami są również sceneria, rekwizyty oraz muzyka. Wszystko po to, by uczestnicy mogli jeszcze lepiej wejść w postać i przyjąć jej perspektywę. Wszystkie czynności, które wykonują, powinny być nacechowane odgrywaną postacią. LARP może trwać nawet trzy lub cztery dni.

trojka.polskieradio.pl, 4.03.2021

Larp to forma gry terenowej. Larpuje się po to, aby uciec od codzienności. Ale są też poważniejsze powody.
Na początku brano ich za sektę. Młodzi ludzie w dziwnych strojach, wędrujący nocami po lasach, budzili skojarzenia z satanistami, którymi straszono polskie dzieci w latach 90. zeszłego wieku. Kiedy w 1991 r. w Supraślu, na konwencie Kontur, uczestnicy grali w jedną z pierwszych w kraju wojenną grę terenową „Akademia kosmiczna”, spacerując po parku z drewnianymi replikami broni, przerażone nauczycielki z pobliskiego przedszkola wezwały policję.
Czasem gracze odpowiadali zaciekawionym ich egzotycznymi kostiumami miejscowym, że to teatr – tak było bezpieczniej i prościej, niż tłumaczyć, że ten larp to nie kult Szatana, tylko forma rozrywki.
Dziś larpy, które w naszym kraju wywodzą się z harcerskich gier terenowych, aż takich kontrowersji nie budzą. Nie znaczy to jednak, że Polacy wiedzą, czym są, mimo że niedawno rozsławiły nasz kraj na cały świat, tworzą nową gałąź turystyki, są używane w edukacji, a ich tzw. nordycka wersja służy prawdziwie duchowej refleksji. Larpy mogą być także narzędziem zmiany społecznej, a nawet formą psychoterapii.

polityka.pl, 20.03.2018