Definicja
wyraz łupu-cupu ma oddawać odgłos uderzeń, np. młócenia, zadawania ciosów
łupu-cupu
łupu-cupu
Wariant
- łupu cupu
- (rzadziej) łupu, cupu
- (rzadziej) łup-cup
- (rzadziej) łup cup
- (rzadko) łup, cup
Reguły reguły językowe, zasady pisowni (nowe opracowanie z komentarzami)
- 53. (użycie znaków) kreski poziome: łącznik, czyli dywiz
- 351. pisownia razem, osobno, z łącznikiem (I): występujące razem pary słów powtarzanych lub podobnie brzmiących
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Program przewiduje przygotowywanie posiłku dla żniwiarzy (tak, tak — w żniwa, w gorący czas, nie schodziło się z pól, żniwiarzom donoszono posiłek). Młócenie cepami — już zapomnianą trudną sztukę. Pojedyncze machanie cepem, chociaż ciężkie, było bagatelką. Kiedy młóciło dwóch — też jakoś szło. Po wsi niósł się charakterystyczny rytm: łupu-cupu, łupu-cupu. Przy trzech młócących rytm zmieniał się: łupu-cupu-cupu, łupu-cupu-cupu. Było też trudniej, bo każde spóźnienie, każde zaburzenie rytmu powodowało kolizję.
NKJP: Chlebne misterium, Dziennik Polski, 10.08.2002
Z maską na twarzy i naciągniętym kapturem nie słyszał nawet echa własnych kroków, choć podkute wojskowe buty musiały zdrowo łomotać o bruk. Łup-cup, łup-cup, krew pulsowała coraz szybciej, serce waliło jak oszalałe, jeszcze chwila i wyłamie pręty żeber i wyrwie się z kościanej klatki.
KWJP: Robert J. Szmidt, Otchłań, 2015
Gramatyka
formy alfabetycznie: łup cup; łup, cup; łup-cup; łupu cupu; łupu, cupu; łupu-cupu
