wartko

1. wartko (np. płynąć)

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Przytulona do mężowskiego ramienia, zapatrzona w nurt wartko spływającej do ujścia rzeki, czując na policzkach delikatne kropelki rozpylanej wiatrem wody, z zapartym oddechem słuchała wspomnień, opowiadanych drgającym ze wzruszenia głosem.

NKJP: Wiesława Maria Korczyńska, Wróć..., 2001

Gramatyka

przysłówek odprzymiotnikowy niestopniowalny

formy w tabelce: 

formy: wartko formy zaprzeczone: niewartko

zgłoś poprawkę

2. wartko (np. toczyć się)

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Bunt bohatera dramatów Aleksandra Dumasa miał cechy romantycznej rewolty przeciw porządkowi świata; ale buntował się on tylko w imię własnych, prywatnych ambicji i pasji, nie miał poznawczej dociekliwości, poczucia misji czy dążności przywódczych, raczej sam bywał ofiarą niesprawiedliwego losu. Dumas zubożył psychikę postaci — ale z punktu widzenia sztuki teatru okazało się to posunięciem nader korzystnym (...). W jego sztukach dialogi zawsze toczą się wartko, przykuwają uwagę ciętymi replikami, słowo nie opóźnia biegu akcji. Jest jej — inaczej niż u wielkich romantyków — całkowicie podporządkowane.

NKJP: Alina Kowalczykowa, Dramat i teatr romantyczny, 1997

Gramatyka

przysłówek odprzymiotnikowy niestopniowalny

formy w tabelce: 

formy: wartko formy zaprzeczone: niewartko

zgłoś poprawkę
Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź

Często sprawdzane

Ciekawostki

  • ludzik — Pochodzenie wyrazu ludzik
  • dydelf — Pochodzenie nazwy dydelf
  • nowotwór — Nowotwory w językoznawstwie

Mogą Cię zainteresować również hasła