perfektyw

perfektyw (językozn.)

Definicja

perfektyw to w gramatyce: czasownik nazywający zdarzenia; słowo specjalistyczne

Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • czasownik dokonany
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Jak widać, definicja perfektywu dana przez Jakobsona implikuje wewnętrzną granicę, czyli zaznaczenie początku czynności albo jej końca. Jakobson nie bierze jednak pod uwagę tego, że istnieją takie czasowniki, które nie mają wewnętrznej granicy. Chodzi o czasowniki chwilowe (nieduratywne), które nie oznaczają zmiany stanu; np. wybuchnąć, spotkać, powiedzieć, spostrzec, potknąć się, stuknąć, uderzyć się, mrugnąć, itp. Karolak (2007) nazywa je nieciągłymi lub momentalnymi. Czasowniki te przedstawiają sytuację tak, jakby nie implikowała trwania, czyli jakby początek nakładał się na koniec. Podsumowując te rozważania, dochodzę do następującej definicji perfektywu: perfektyw pokazuje sytuację albo zaznaczając jej początek, albo koniec, albo też przedstawia ją tak, jakby jej początek nakładał się na koniec.

Małgorzata Nowakowska, Rezultatywność w języku francuskim i polskim, 2020, s. 24

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • reflektować — Pseudouczone reflektować
  • ociupinaOciupina sera leżała na blacie czy ociupinę sera leżało na blacie?
  • jazydzi — Jak nazwać mężczyznę lub kobietę ze społeczności jazydów?

Ciekawostki

  • zakłuć — O dawnej odmianie
  • RBC — Pochodzenie słowa RBC
  • cepelin — Pochodzenie słowa cepelin

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book