izochronizm

izochronizm (w fizyce)

Definicja

izochronizm wahadła to taka jego cecha, która polega na tym, że przy małych wychyleniach pręta z obciążnikiem czas, który zajmuje przejście od skrajnej do skrajnej pozycji, jest zawsze taki sam, niezależnie od tego, jak duże będzie wychylenie wahadła, czyli droga, którą musi przebyć obciążnik między skrajnymi wychyleniami; słowo specjalistyczne

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
W historii zegarów szczególne miejsce zajmuje Galileusz, który w 1637 roku odkrył izochronizm ruchu wahadła, czyli niezmienność wahnięć wahadła względem jego częstotliwości. Uczony wykonał też rysunki prototypu zegara z zastosowaniem wahadła. Treść swego odkrycia przekazał holenderskiemu naukowcowi Huygensowi. Na tej podstawie Huygens opracował teorię zegara wahadłowego, a następnie pewien holenderski zegarmistrz wykonał prototyp nowego czasomierza.

NKJP: Dziennik Polski, 2001

Niezależność okresu wahań od amplitudy nazywana jest izochronizmem regulatora, co oznacza (w pewnym uproszczeniu) że wahnięcia występują w idealnie równych odcinkach czasu bez względu na wielkość wychylenia tych wahnięć.

ch24.pl, 19.03.2018

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.
sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • SłowacjaNa Słowacji a w (...) Słowacji
  • staruch — Odmiana: staruchy czy staruchowie?
  • klaunKlaun czy klown, a może clown (a także o wyrazach pochodnych)

Ciekawostki

Mogą Cię zainteresować również hasła