Brooke
Brooke (nazwisko)
Reguły reguły językowe, zasady pisowni (nowe opracowanie z komentarzami)
- 243. odmiana imion, nazwisk, rzeczowników (III): zakończone w piśmie na -e lub -es, które nie jest wymawiane
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
— Witam pana, generale. — Wyciągnął rękę w stronę Marshalla. Ten popatrzył badawczo na Brooke’a. Zawsze zaskakiwał go niepozorny wygląd najsławniejszego brytyjskiego żołnierza.
— Cieszę się z tego spotkania, generale. — Uścisnął rękę Brooke’a.
— Cieszę się z tego spotkania, generale. — Uścisnął rękę Brooke’a.
Bogusław Wołoszański, Tajna wojna Hitlera, 1997
Gramatyka
rzeczownik rodzaj męskoosobowy odmienny
formy w tabelce:
formy alfabetycznie: Brooke; Brooke'a; Brooke'ach; Brooke'ami; Brooke'om; Brooke'ów; Brooke'owi; Brooke'owie; Brooke'u; Brookiem
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
SprawdźCzęsto sprawdzane
Ciekawostki
- wykłuć — O dawnej odmianie czasownika wykłuć
- menel — Pochodzenie wyrazu menel
- nicnierobienie — Od nicnierobienia do ponicnierobienia