Czyżby te pieniądze zgubił magnat, dla którego
jedenkroć jest bagatelą? Jest to, jak mniemam, domysł zupełnie śmieszny bo nie ma u nas takiego magnata, któremuby strata stu dwudziestu tysięcy nie robiła różnic.
Ludwik Stasiak, Pieniądz: powieść, s. 46, 1902 r.
Ciebie, co kochać miałam, jak nienawidziłam.
Do grzechów dawnych coraz łączyłam obrazy
Nowe; nie
po jedenkroć, lecz po tysiąc razy.
Teresa Kostkiewiczowa, Motywy religijne w twórczości pisarzy polskiego oświecenia, s. 57, 1995 r.