eseista

eseista

Definicja

eseista to osoba pisząca eseje

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Według teorii Kazimierza Wyki (popieranej również przez Czesława Miłosza) pierwsi polscy eseiści pojawili się po odzyskaniu niepodległości w 1918 r.

Jacek Hnidiuk, Forum Akademickie 04/2013

Jednak pozycję jednego z najważniejszych eseistów polskich (a były to czasy, gdy eseistyka była zajęciem prestiżowym i nawet przynoszącym pewną popularność) przyniosły mu głównie trzy wydane w ciągu zaledwie dwóch lat (1980–1882) książki: „Teatr — społeczeństwo”, „Polski Kosmos” (pierwsza w PRL książka o Gombrowiczu) i „Fragmenty o polskiej literaturze”.

Piotr Bratkowski, Newsweek, 7–12.01.2014, numer 2, s. 93

Pisanie esejów wymaga sporego talentu literackiego, doskonałej znajomości tematu i wyjątkowej oryginalności myślenia. Eseiści są na ogół doświadczonymi pisarzami, myślicielami czy wybitnymi naukowcami, którzy, poznawszy dogłębnie jakieś zjawisko, wyrażają własne poglądy na nie. Esej często stanowi ogniwo w dyskusji na jakiś temat, jest szeroko komentowany i — wraz z innymi pracami podobnego typu — wchodzi do kanonu wiedzy na jakiś temat.

rjp.pan.pl, 2002

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.
sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • mafioso — Jak zapisać określenie członka mafii (mafioso, mafiozo, mafios itd.)
  • placekPlacek a ciasto
  • AkwizgranAkwizgran czy Aachen?

Ciekawostki

  • camembert — O słownikowych wariantach kamamber, kamember i ich odmianie
  • telenowela — A to ci wskazówka
  • niedziela — Pochodzenie wyrazu niedziela

Mogą Cię zainteresować również hasła