Definicja
dalekopis to urządzenie służące do przesyłania tekstu na odległość za pomocą sygnałów elektrycznych, szeroko używane w urzędach, wojsku, kolejnictwie, agencjach prasowych, telekomunikacji przed rozpowszechnieniem komputerów i poczty elektronicznej (stosowane od początku XX wieku, największą popularność osiągnęło w latach 1940–1980); można je traktować jako połączenie maszyny do pisania i telegrafu: operator wpisywał tekst na klawiaturze, każdy znak (litera, cyfra, znak specjalny) był zamieniany na odpowiedni kod elektryczny, sygnał był przesyłany przewodem lub radiowo do drugiego urządzenia, odbiornik odtwarzał znaki i drukował je na papierze (bez konieczności udziału człowieka)