bezosobnik

bezosobnik

Definicja

bezosobnik to w gramatyce polskiej: forma czasownika zakończona na -no (np. spadano) lub -to (np. sprzątnięto)

Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • forma bezosobowa
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Praktyka dydaktyczna pokazuje, że studenci języka polskiego jako obcego, kiedy uczą się bezosobnika, z reguły odwołują się do imiesłowu biernego. To jest bezosobniki, takie jak napisano, rozbito, kojarzą z formami napisany, rozbity. Wcale nie dziwi takie pojęcie, ponieważ łączy ono formy czasownikowe, zawierające identyczny wykładnik morfologiczny -n-/-t-.

Jan Fellerer, Kilka uwag o płaskiej koncepcji gramatyki języka polskiego jako obcego, (w:) W poszukiwaniu nowych rozwiązań. Dydaktyka języka polskiego jako obcego u progu XXI wieku, red. Władysław T. Miodunka, Anna Seretny, 2008, s. 98

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • samopiąt — Łączliwość
  • kardynał — Jak zwracać się do kardynała
  • rolaPełnić rolę i spełniać rolę

Ciekawostki

  • atlas — Pochodzenie słowa atlas
  • dzidzia — Męski dzidź
  • CAD — Pochodzenie słowa CAD

Mogą Cię zainteresować również hasła

zapisz się na newsletter