attachat

Mój brat Marian powtarzał mi jednak, że kariery w dyplomacji nie da się na dłuższą metę pogodzić z żadną inną służbą. Będzie to bowiem prowadzić do konfliktów wewnętrznych, a poza tym nigdy nie zdobędzie się prestiżu zagranicznego, jeżeli takie fakty się ujawnią. W praktyce naszego MSZ, zwłaszcza po przewrocie majowym, często sięgano po oficerów. Byli to na ogół ludzie „dwójki”. Oddelegowywani do służby zagranicznej, nierzadko jednak dzielący służbę w dwóch resortach. Pionami najbardziej przesyconymi tym zjawiskiem były attachaty wojskowe i konsulaty. Sprzyjało to konfliktom między zawodowymi dyplomatami a tymi z oficerskiego awansu.

KWJP: Waldemar Piasecki, Jan Karski. Jedno życie. Tom I (1914-1939). Madagaskar, 2015