połykacz

połykacz (osoba)

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Na podwórzach dużych miast, a także mniejszych miasteczek, swoje talenty demonstrują uliczni akrobaci, żonglerzy i ekwilibryści. Od bramy do bramy, od ulicy do ulicy krąży ten oryginalny pochód indywidualności. Wśród nich: siłacz, który na barkach dźwiga kilka osób, połykacz ognia i człowiek mucha, który bez pomocy lin skacze po dachach kamienic, a pewną łódzką gazetę o swoim występie powiadomi, wspinając się na drugie piętro budynku, gdzie mieści się redakcja. „Szanowne państwo, proszę patrzcie i podziwiajcie, co się tu na dole dzieje. Dziwne sztuki wyczyniami, taki już nasz fach” – wołają uliczni artyści, a gawiedź podziwia ich popisy, stojąc na ulicy bądź zerkając z okien wychodzących na podwórze.

KWJP: Remigiusz Piotrowski, Absurdy i kurioza przedwojennej Polski, 2016

Gramatyka

rzeczownik rodzaj męskoosobowy odmienny

formy w tabelce: 

formy alfabetycznie: połykacz; połykacza; połykaczach; połykaczami; połykacze; połykaczem; połykaczom; połykaczowi; połykaczu; połykaczy

zgłoś poprawkę
Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź

Często sprawdzane

Ciekawostki

  • RSVP — Skrótowa odpowiedź
  • chochlik — Pochodzenie chochlika
  • lubczyk — Pochodzenie słowa lubczyk i inne tajemnicze historie

Mogą Cię zainteresować również hasła