orzeczenie imienne

orzeczenie imienne

Definicja

orzeczenie imienne to w gramatyce polskiej orzeczenie składające się z czasownika posiłkowego (przede wszystkim być, ale też bywać, stać się, zostać, to) i wyrazu mającego samodzielne znaczenie (rzeczownika, przymiotnika lub zaimka), np. jest lekarzem w zdaniu Ojciec Janka jest lekarzem, zostanie profesorem w Janusz niedługo zostanie profesorem, stałeś się niemiły w zdaniu Dlaczego stałeś się taki niemiły?; orzeczeniem imiennym nazywa się też analogiczne konstrukcje w innych językach, np. ego sum agricola (po łacinie jestem rolnikiem), мой папа журналист (po rosyjsku mój tata to dziennikarz)

Poprawna polszczyzna cenne informacje, niespodzianki, haczyki
Szyk orzeczenia imiennego Kolejność elementów tworzących orzeczenie imienne jest ściśle określona. Jeśli czasownikiem posiłkowym jest

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 4073 pozostałych informacji poprawnościowych.
zamów
Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • orzeczenie złożone
Gramatyka

frazem rzeczownikowy rodzaj nijaki odmienny

 Odmiana w przyjaznej postaci — zyskaj pełny dostęp

formy alfabetycznie: orzeczeniach imiennych; orzeczeniami imiennymi; orzeczenia imienne; orzeczenia imiennego; orzeczeniem imiennym; orzeczenie imienne; orzeczeniom imiennym; orzeczeniu imiennemu; orzeczeniu imiennym; orzeczeń imiennych

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • Kudowa-Zdrój — Błędy związane z Kudową
  • Steaua — Jak odmieniać nazwę Steaua?
  • wow — Poprawne — niepoprawne?

Ciekawostki

  • veni, vidi, vici — Pochodzenie zwrotu veni, vidi, vici
  • Lwów — Pochodzenie nazwy Lwów
  • nazizmNazizm a nacyzm i wyrazy pochodne

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book