Definicja
olędrzy to ludzie, którzy od XVII w. przybywali do Prus z Niderlandów, Fryzji i innych północnych ziem germańskich, otrzymywali i zagospodarowywali tereny na podstawie umów; nie zawsze według dawnych, a tym bardziej współczesnych kryteriów można ich utożsamiać z jedną nacją ani organizmem państwowym; w późniejszym okresie ten typ osadnictwa i nazwa objęły także osoby innego pochodzenia etnicznego