odsiewacz

Jeszcze trzy lata temu pracowały. Dziś, choć wyczyszczone, wciąż pachną mąką. — Prawie 90 lat eksploatacji i nadal można je uruchomić — opowiada Mieczysław Rzepisko. Nie widać niszczącego działania czasu. Podłoga z klepek parkietu, wyślizgane zjeżdżalnie ślimakowe, po których spuszczano worki kuszą, żeby się przejechać. — Nie wolno, człowiek nie worek, ma wyżej środek ciężkości ciała, gwałtowne przyspieszenie może go łatwo wyrzucić ze zjeżdżalni — tłumaczy Mieczysław Rzepisko. Choć po chwili przyznaje, że chyba wszyscy pracownicy złamali ten przepis. Na jednej kondygnacji rzędy mlewników, na drugiej odsiewacze. Te polskie wiszą na stalowych linach, a te niemieckie na prętach z trzciny bambusowej. Trudno uwierzyć, że utrzymują dwutonowy ciężar.

KWJP: Beata Maciejewska, Świat, który wyłonił się z pary, Gazeta Wyborcza, 30.08.2019