nomen omen

nomen omen

Definicja

mówimy nomen omen, gdy dostrzeżemy jakiś związek między nazwą a czymś innym, o czym w danej chwili mówimy

Wariant
  • (rzadziej) nomen-omen
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
To wielcy potentaci. A każdy z nich chciałby drugiego prześcignąć, przeskoczyć, połknąć, zjeść z kopytami, gdyby tylko mógł. A każdy pcha się do góry. Stara się naśladować tego prawdziwego, wielkiego potentata, tego lwa wśród zwierząt. Z wyrazu waszych twarzy poznaję, iż wiecie już, kogo mam na myśli… Tak właśnie brzmi jego imię. Nomen omen. Zwie się Lejb, czyli Lew. On jest prawdziwym królem, bogaczem pełną gębą, krezusem, potentatem, milionerem.

Szolem Alejchem, Kasrylewka, tłum. Michał Friedman, wolnelektury.pl

Wcześniej, gdy zwróciłem się do Konsula Generalnego PRL w Sydney, pana Polaka (nomen-omen), powiedział, że może mi dać wizę od ręki, ale lepiej byłoby, aby nadeszła z kraju.

Andrzej Gawroński, Zapiski z dwóch światów, 2001, s. 159

Tutaj stał czarnobrody o ziemistej twarzy mężczyzna w mundurze (pedel Czernoziomow — nomen omen) i wyczytywał z kartki nazwiska zdających chłopców.

Kazimierz Andrzej Jaworski, Pisma, t. 1, 1971, s. 48

Gramatyka

frazem nieodmienny

formy: nomen omen

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • wendeta — Pisownia: vendetta, wendetta czy wendeta?
  • względnie — Poprawne użycie
  • mszał — Od jakiej litery zapisywać

Ciekawostki

  • cepelin — Pochodzenie słowa cepelin
  • nasięźrzałNasięźrzał rośliną miłości. I trochę o nazwie
  • mięso — O dawnym miąs

Mogą Cię zainteresować również hasła

zapisz się na newsletter