nomen omen

nomen omen

Definicja

mówimy nomen omen, gdy dostrzeżemy jakiś związek między nazwą a czymś innym, o czym w danej chwili mówimy

Wariant
  • (rzadziej) nomen-omen
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
To wielcy potentaci. A każdy z nich chciałby drugiego prześcignąć, przeskoczyć, połknąć, zjeść z kopytami, gdyby tylko mógł. A każdy pcha się do góry. Stara się naśladować tego prawdziwego, wielkiego potentata, tego lwa wśród zwierząt. Z wyrazu waszych twarzy poznaję, iż wiecie już, kogo mam na myśli… Tak właśnie brzmi jego imię. Nomen omen. Zwie się Lejb, czyli Lew. On jest prawdziwym królem, bogaczem pełną gębą, krezusem, potentatem, milionerem.

Szolem Alejchem, Kasrylewka, tłum. Michał Friedman, wolnelektury.pl

Wcześniej, gdy zwróciłem się do Konsula Generalnego PRL w Sydney, pana Polaka (nomen-omen), powiedział, że może mi dać wizę od ręki, ale lepiej byłoby, aby nadeszła z kraju.

Andrzej Gawroński, Zapiski z dwóch światów, 2001, s. 159

Tutaj stał czarnobrody o ziemistej twarzy mężczyzna w mundurze (pedel Czernoziomow — nomen omen) i wyczytywał z kartki nazwiska zdających chłopców.

Kazimierz Andrzej Jaworski, Pisma, t. 1, 1971, s. 48

Gramatyka

frazem nieodmienny

formy: nomen omen

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.
sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • ewidentny — Poprawne użycie
  • USA — Co zrobiły USA, czy co zrobiło USA?
  • odrzec — O formach czasu przyszłego i nietypowym odrzecze

Ciekawostki

  • a nuż widelec — Pochodzenie wyrażenia a nuż widelec
  • szafarz — Pochodzenie słowa szafarz
  • Jan — W innych językach Janów nie brak

Mogą Cię zainteresować również hasła