błogosławić

błogosławić

Definicja

jeśli ktoś, zwykle osoba duchowna, błogosławi jakąś osobę (lub coś), to powierza ją opiece Bożej, zwykle modląc się za nią w jej obecności, a także robiąc nad nią znak krzyża

Poprawna polszczyzna cenne informacje, niespodzianki, haczyki
Konsekracja, poświęcenie i błogosławieństwo w ścisłych użyciach terminologicznych W Kościele katolickim rozumienie wymienionych powyżej terminów (...)

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 3480 pozostałych informacji poprawnościowych.
zamów
Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • dobrze życzyć; konsekrować; poświęcać; wyświęcać
Gramatyka

czasownik aspekt niedokonany

formy: błogosław; błogosławcie; błogosławcież; błogosławi; błogosławią; błogosławiąc; błogosławiąca; błogosławiącą; błogosławiące; błogosławiącego; błogosławiącej; błogosławiącemu | pokaż wszystkie formy

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.
sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • potrafić — O aspekcie czasownika potrafić (dokonany, niedokonany?)
  • sic — Użycie słowa sic
  • wątpliwość — Wątpliwości z podziałem wątpliwości

Ciekawostki

  • porzekadło — Pochodzenie wyrazu porzekadło
  • pokłuć — O dawnej odmianie
  • HIV — Pochodzenie słowa HIV

Mogą Cię zainteresować również hasła