błogosławić

błogosławić

Definicja

jeśli ktoś, zwykle osoba duchowna, błogosławi jakąś osobę (lub coś), to powierza ją opiece Bożej, zwykle modląc się za nią w jej obecności, a także robiąc nad nią znak krzyża

Poprawna polszczyzna cenne informacje, niespodzianki, haczyki
Konsekracja, poświęcenie i błogosławieństwo w ścisłych użyciach terminologicznych W Kościele katolickim rozumienie wymienionych powyżej terminów (...)

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 3315 pozostałych informacji poprawnościowych.
zamów
Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
  • dobrze życzyć; konsekrować; poświęcać; wyświęcać
Gramatyka

czasownik aspekt niedokonany

formy: błogosław; błogosławcie; błogosławcież; błogosławi; błogosławią; błogosławiąc; błogosławiąca; błogosławiącą; błogosławiące; błogosławiącego; błogosławiącej; błogosławiącemu | pokaż wszystkie formy

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.
sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • Tisza — Wymowa i odmiana węgierskiego nazwiska Tisza
  • Dubois — Czy nazwisko Dubois się odmienia?
  • zuch — A dlaczego nie zuchowie?

Ciekawostki

  • ufny — Pokrewieństwo ufny i pewny
  • ajer — Pochodzenie słowa ajer
  • RSVP — Pochodzenie

Mogą Cię zainteresować również hasła