Moriarty

Wiadomo, że Sherlock Holmes i jego demoniczny przeciwnik profesor James Moriarty spadli podczas bójki w odmęty alpejskiego wodospadu Reichenbach. Sir Arthur Conan Doyle opisał to w „Ostatniej zagadce” (1893), chcąc się wreszcie pozbyć Holmesa, którego sławy miał już szczerze dosyć. Jednak dziesięć lat później pod presją milionów czytelników wskrzesił genialnego detektywa w „Pustym domu”, wyjaśniając, co naprawdę stało się w Szwajcarii.
„Moriarty” uzupełnia lukę powstałą między tymi dwoma utworami. Tuż po starciu Holmesa i Moriarty’ego pojawiają się tu: Frederick Chase, śledczy w Agencji Detektywistycznej Pinkertona w Nowym Jorku, oraz inspektor Athelney Jones ze Scotland Yardu. Jones to zresztą postać stworzona przez Conan Doyle’a — występuje w „Znaku czterech”. Jest zafascynowany Holmesem, zgłębia jego styl pracy, co sprawia, że sam staje się skuteczny w śledczej dedukcji. Doskwiera mu przy tym niezaleczona krzywica, zgięty z bólu musi podpierać się laską, czym przypomina inną holmesopodobną figurę — niejakiego dr. House’a.

wyborcza.pl, 24.03.2015