Jedna ze znajomych opowiadała, że gdy chce, by jej mąż coś zrobił, na przykład zmienił uszczelkę lub naprawił lampę, podejmuje grę zaczynającą się: „Nie, na pewno tego nie zrobisz... To takie trudne...”. On wtedy — trochę
z przekory, a trochę by pokazać, na co go stać — zabiera się do roboty.
Eugenia Mandal, Charaktery, nr 10, 2014, s. 21
Po całych dniach ślęczała nad książkami, a rodzice nieustannie upominali mnie i strofowali.
— Nie hałasuj... Krysia się uczy... Nie przeszkadzaj Krysi... Nie śpiewaj, Krysia się uczy.
To nieustanne „Krysia się uczy” odczuwałem jak więzy i z upartą
przekorą przy byle okazji podnosiłem wrzask i rumor, wszczynałem sprzeczki z Aniutą albo udając, że gonię mysz, wywracałem krzesła i wydawałem wojownicze okrzyki.
Jan Brzechwa, Gdy owoc dojrzewa, 1958
