Definicja
cza-cza to popularny towarzyski taniec latynoamerykański wywodzący się z kubańskiej muzyki i stylu tańca, żywy, radosny, tańczony z energią; charakterystycznym elementem cza-czy jest szybki, rytmiczny krok zwany „cza-cza-cza”
cza-cza
cza-cza (taniec)
Wariant
Reguły reguły językowe, zasady pisowni (nowe opracowanie z komentarzami)
- 53. (użycie znaków) kreski poziome: łącznik, czyli dywiz
- 351. pisownia razem, osobno, z łącznikiem (I): występujące razem pary słów powtarzanych lub podobnie brzmiących
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Niektórzy zapobiegliwi pisarze, by ratować swoją reputację, nawet zaczęli tańczyć, zdaje się, że ostatni pisarz intensywnie pojawiający się w polskich telewizjach to Katarzyna Grochola, która w jakimś programie tanecznym straceńczo wykonywała rumbę albo sambę, może wręcz cza-czę. Nie śledziłem tych zawodów systematycznie, przypadkiem kiedyś udało mi się to zobaczyć, nie chcę mówić, że oniemiałem, raczej spoglądałem z podziwem na determinację pisarki.
KWJP: Krzysztof Varga, Misja telewizji, Duży Format, 19.01.2011
Gramatyka
rzeczownik rodzaj żeński odmienny
formy w tabelce:
formy alfabetycznie: czacz; cza-cza; cza-czą; cza-czach; cza-czami; cza-cze; cza-czę; cza-czo; cza-czom; cza-czy
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
SprawdźCzęsto sprawdzane
Ciekawostki
- nosiwoda — A gdy to kobieta nosi wodę?
- lwia część — Dlaczego lwia część?
- śmiać się do rozpuku — Pochodzenie zwrotu śmiać się do rozpuku