Definicja
absyda to wydzielone półkoliste, eliptyczne lub wieloboczne zakończenie wnętrza kościoła (z zewnątrz widoczne jako półokrągłe lub wieloboczne wysunięcie z bryły budynku), znajdujące się zazwyczaj na jego końcu; zawartość absydy zależy od typu kościoła i okresu: absyda główna często zawiera ołtarz główny (szczególnie w tradycji łacińskiej), absyda boczna może zawierać ołtarze boczne, relikwie, kaplice dedykowane świętym
