Definicja
Seleukos I Nikator to żyjący w latach ok. 358–281 p.n.e. macedoński wódz, jeden z dowódców Aleksandra Wielkiego, który po śmierci tego władcy w 323 r. p.n.e. włączył się do walki o podział jego ogromnego imperium, założyciel dynastii Seleucydów