Tym razem jednak decydujące znacznie dla powodzenia całej akcji miał oskrzydlający atak powstańczej kawalerii por. Lipskiego, która natarła na tyły litewskich wojsk zebranych wzdłuż szosy
Łoździeje–Sejny. Całkowicie zaskoczony przeciwnik szybko poszedł w rozsypkę, a polscy ułani zdobyli wielu jeńców i tabory.
KWJP: Zwycięska insurekcja, Rzeczpospolita, 22.12.2017
I oto w 1825 r. Marciejewski odpowiedział mieszkańcom parafii Burzyn, iż według prawa kanonicznego i krajowego to uprawnienie należy do
ordynariusza. Pisał dalej, iż administrator chciał dokonać podziału między parafiami
Sejny i
Łoździeje, wszystko było przygotowane, a rząd odłożył zakończenie sprawy do przyszłego biskupa. W 1860 r. administrator Choiński wyjaśnił petentom, iż nie może przenieść ich wsi do parafii Kieturwłoki, bo to przerasta jego kompetencje; takie uprawnienie przysługuje jedynie biskupowi.
Witold Jemielity, Zmiana granic parafii w diecezji augustowskiej, czyli sejneńskiej, Studia Teologiczne 18, 2000, s. 413