Tak, ale nie Czy jestem i czy mogę być naczelniczką?

Ileż to już lat trwa wyważanie otwartych drzwi i rozkuwanie stereotypów zakutych w ludzkich głowach? — mówi strona uważająca się za postępową. Ileż można się zajmować żeńskimi końcówkami (czytaj: babskimi fanaberiami); pilotka to jest czapka, a naczelniczka najwyżej na poczcie — pokrzykują obrońcy wartości i status quo.

Dobry słownik o żeńskich formach nazw zawodów i stanowisk stara się informować na bieżąco i bez emocji, między innymi w regule językowej rzeczowniki, nazwy (grupy): żeńskie nazwy zawodów i stanowisk, feminatywy (np. architektka).

Jakiś czas temu „równościowa” zmiana została hucznie ogłoszona przez Urząd Miasta Krakowa po podpisaniu dotyczącego tej kwestii rozporządzenia przez prezydenta miasta:

Każda pracowniczka urzędu może korzystać w komunikacji zewnętrznej i wewnętrznej, w tym na stronach internetowych i komunikatach prasowych, stopkach e-maili czy wizytówkach z feminat[yw]ów. Dyrektorka, kierowniczka, główna specjalistka, inspektorka, podinspektorka, zastępczyni, pełnomocniczka i inne podobne formy nazw stanowisk mogą być dowolnie stosowane, z wyłączeniem (…)