Świętujmy, świętujmy Nazwy rocznic typu dwudziestolecie
Liczebniki w języku polskim od dawna stanowią obszar podwyższonego ryzyka. Choć na ogół budzą wątpliwości składniowe i fleksyjne, to lista potencjalnych problemów jest znacznie dłuższa. Dość często zastanawia nas zakres, w jakim mogą uczestniczyć w tworzeniu innych wyrazów, czego wyrazistym przejawem są odliczebnikowe nazwy rocznic, a więc formy z zakończeniem -lecie.
Podajmy przykład: dwudziestolecie jako określenie jubileuszu to z pewnością wyraz poprawny, często używany. Jego podstawą jest liczebnik dwadzieścia oraz rzeczownik lata, które to słowa łączy się interfiksem -o-. Co jednak w wypadku takich form, jak ?dwudziestojednolecie, ?trzydziestosześciolecie, ?studwulecie – czy formowanie podobnych rzeczowników podlega jakimkolwiek ograniczeniom?
Podajmy przykład: dwudziestolecie jako określenie jubileuszu to z pewnością wyraz poprawny, często używany. Jego podstawą jest liczebnik dwadzieścia oraz rzeczownik lata, które to słowa łączy się interfiksem -o-. Co jednak w wypadku takich form, jak ?dwudziestojednolecie, ?trzydziestosześciolecie, ?studwulecie – czy formowanie podobnych rzeczowników podlega jakimkolwiek ograniczeniom?
Pełna treść tego i 5013 pozostałych artykułów poprawnościowych dostępna w abonamencie.