bursz

1. bursz

Definicja

burszami nazywano w XIX wieku i w pierwszej połowie XX wieku studentów, zwłaszcza niemieckich, należących do korporacji studenckiej (w szczególności mającej nachylenie narodowe)

2. bursz (w wojsku)

Definicja

burszem nazywano czasem ordynansa w wojsku niemieckim w XIX i w początkach XX wieku

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Oficer dziobnął pędzlem w buteleczkę pełną tuszu, a ponieważ nie trafił, zerknął gniewnie spod okularów na swego bursza.
Ordynans stuknął leciutko obcasami i wyprostował zemdloną rękę z kałamarzem. Na twarzy jego równie posępnie nieruchomej, jak twarz pana udręczonego borykaniem się z zasadami perspektywy, pojawił się przepraszający uśmieszek.

NKJP: Bohdan Czeszko, Pokolenie, 1951

Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź ofertę

Często sprawdzane

  • niżeli — Interpunkcja: kiedy postawić przecinek przed niżeli
  • informacja — Łączliwość informacji
  • Dubois — Czy nazwisko Dubois się odmienia?

Ciekawostki

  • dżdżu — Skąd to dżdżu?
  • SEO — Pochodzenie
  • dzięki — O historii wyrazu dzięki

Mogą Cię zainteresować również hasła

newsy, porady + e-book