mandragora

mandragora (roślina)
Definicja

mandragora to trująca bylina o zgrubiałym korzeniu przypominającym postać ludzką, dzwonkowatych kwiatach i jadalnych owocach, występująca w kilku gatunkach na obszarze śródziemnomorskim i w Azji; przypisywano jej właściwości magiczne, afrodyzjakalne i lecznicze, uprawiano dla korzeni i jagód

Słownik synonimów tożsame znaczeniowo (zastępcze słowa)
  • książkowo: kwiat wisielców
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Gdy weszli do szałasu, zastali towarzystwo przy oględzinach zmagazynowanych korzeni mandragory. — Pierwszy raz widzę — przyznał się Jaskier, obracając w palcach kłączastą bulwę. — Rzeczywiście, nieco przypomina człowieka.

NKJP: Andrzej Sapkowski, Chrzest ognia, 2001

Zabobon pielęgnowany przez legion pomysłowych szarlatanów nie daje się wyplenić i, niby korzeń mandragory, drze się wniebogłosy przy każdej silniejszej próbie wyrwania.

NKJP: Ignacy Karpowicz, Nowy kwiat cesarza (i pszczoły), 2007

W komedii Niccola Machiavellego mandragora ma w sobie moce erotyczne i zapładniające. Występuje w nowelach Boccaccia, wymienia ją wielokrotnie zarówno Szekspir, jak i Goethe w Fauście. Jej korzeń ma kształt ludzki, a ponieważ podobne działa na podobne, jej władza rozciąga się nad całym ludzkim ciałem.

NKJP: Andrzej Szczeklik, Kore. O chorych, chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny, 2007

  • kolokacje rzeczownikowe lewostronne: korzeń
  • skarbonka semantyczna: alrauna
Ciekawostki
Magiczna mandragora Najbardziej niezwykłe historie wiążą się

Pełną treść widzą tylko abonenci Dobrego słownika.

Zyskaj dostęp do tej i 1069 pozostałych ciekawostek.

zamów
Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?

Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.

sprawdź pełną ofertę

Często sprawdzane

  • katechizmKATECHIZM KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO — od jakich liter pisać?
  • ociec — O formach czasu przyszłego
  • babysitterBaby sitter, baby-sitter czy babysitter

Ciekawostki

Mogą Cię zainteresować również hasła