imprimatur

1. imprimatur
Definicja

imprimatur to oficjalna zgoda władz Kościoła katolickiego na druk książki o tematyce religijnej, wydawana zazwyczaj przez miejscowego biskupa lub przełożonego zakonnego, praktykowana od VI w. (wtedy jako zgoda na rozpowszechnianie), jako obowiązkowa funkcjonuje od XVI w.; jej tekst umieszczany jest na odwrocie strony tytułowej publikacji lub za przedmową (brzmi np. „za zezwoleniem władzy duchownej”, „pozwalamy drukować”, „kompozycja niniejsza została przejrzana przez kurię arcybiskupią” i zwykle bywa opatrzony datą i podpisem)

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Jakiż tedy głos dotarł do mnie z pożółkłych, wyblakłych kart dzieła wydanego drukiem w Wilnie w roku 1782 i zatytułowanego „Tractatus de Dei existentia divinisque attributis”? Zaraz po imprimatur biskupa Ignacego wykład o istnieniu Boga i jego przymiotach zaczyna się od słów:
Otóż to! Wrodzona człowiekowi pożądliwa chciwość wiedzy, otóż to! (...)

(NKJP: Jerzy Adamski, Świat jako niespełnienie, 2000)

Podobna otwartość przetrwała jeszcze do czasów Galileusza i dopiero wówczas zaczęła ustępować dogmatyzmowi. Galileusz uzyskał imprimatur dla swego „Dialogu”, zostało ono cofnięte dopiero w późniejszym okresie.

(NKJP: Edwin Bendyk, Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności , 2002)

1.1. imprimatur
Definicja

imprimatur nazywa się też oficjalną zgodę jakiejś innej instytucji, wydawcy, cenzury itp. na wydanie książki; słowo książkowe

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
(...) Ale na wydanie listów ciągle jeszcze czekamy na daremnie.
Oto kilka tylko wybranych przykładów. Listę ich można by bez trudu powiększyć. Nie mówię już o leżących w szufladach i czekających nadaremnie na imprimatur cenzury dziełach żyjących polskich filozofów, historyków, badaczy literatury, etnologów. Z pierwszych powojennych roczników „Sprawozdań” Polskiej Akademii Umiejętności, Warszawskiego i Poznańskiego Towarzystw Naukowych można by cytować i cytować tytuły przedstawionych tam prac, które nigdy nie doczekały się druku w pełnym tekście.

(NKJP: Kultura, nr 11, 1956)

Pozostały pytania, wątpliwości językowe? A może brakuje Ci czegoś w haśle?

Zobacz, co zyskują użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.

sprawdż pełną ofertę

Często sprawdzane

  • współpraca — O wzajemnej współpracy
  • potrafić — O aspekcie czasownika potrafić (dokonany, niedokonany?)
  • eminencja — Jaki zaimek, przymiotnik i czasownik

Ciekawostki

Mogą Cię zainteresować również hasła