Kompendium dobrej polszczyzny

Reguła: 287. interpunkcja: dwa przymiotniki

Ogólna zasada jest taka, że w szeregu przymiotników rozdziela się przecinkiem składniki równorzędne (jednorodne). Na przykład

(1) Jej twarz była wciąż taka świeża, radosna.
(2) Trzeba przyznać, że jest miły, szarmancki, honorowy.
(3) Nie chciał mieć kobiety kłamliwej, zwodniczej, nieszczerej.
(4) Leniwy, niepoważny pracownik mi się trafił.

W takich połączeniach przecinek zastępuje zwykle spójnik i: w (4) leniwy, niepoważny pracownik = leniwy i niepoważny pracownik (czyli leniwy pracownik, niepoważny pracownik).

Jeśli zaś przymiotniki tworzą połączenie nierównorzędne, tzn. jeden przymiotnik określa całe połączenie składające się z innego przymiotnika (przymiotników) i frazy rzeczownikowej, wtedy tych przymiotników nie rozdzielamy przecinkiem. Na przykład

(5) Ostatnie przedwojenne referendum
(6) Współcześni syryjscy emigranci różnią się od tych sprzed pół wieku.

W przykładzie (5) nie jest to ostatnie referendum i przedwojenne referendum, tylko ostatnie (przedwojenne referendum), czyli ostatnie z przedwojennych. W przykładzie (6) nie są to współcześni emigranci i syryjscy emigranci, tylko współcześni (syryjscy emigranci), czyli współcześni z syryjskich.

Zasady przedstawione powyżej w praktyce natrafiają na znaczne trudności. Zasady przedstawione powyżej w praktyce natrafiają na znaczne trudności, ponieważ kryterium jednorodności jest mało wyraziste. Dlatego bardzo istotne jest, żeby od razu podkreślić, że
Całą treść widzą tylko użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.

Zyskaj pełny dostęp do tej i 343 pozostałych reguł.

zamów