Kompendium dobrej polszczyzny

Reguła: 331. gramatyka: prosto o zaimkach, ich podziale i niezwykłych cechach

W niektórych modelach klasyfikacji wyrazów na części mowy zaimków w ogóle nie uwzględnia się jako osobnej klasy. Nie ma w tym nic dziwnego, skoro zaimki nie są definiowane na podstawie kryteriów gramatycznych, lecz na podstawie kryteriów znaczeniowych. Warto jednak się nimi zająć, ponieważ są obecne w gramatyce szkolnej, w słownikach i w wielu opracowaniach odwołujących się do wiedzy językoznawczej, a także z powodu specyficznych właściwości tych jednostek.

Zaimki jako klasa mają bardzo zróżnicowane właściwości składniowe, fleksyjne czy znaczeniowe. Z tego faktu wynikają też różne typy ich podziału.

I Podział pierwszy

Ze względu na to, jaką część mowy zastępują, da się zaimki podzielić na:
a) rzeczowne,
b) przymiotne,
c) przysłowne,
d) liczebne.
W klasyfikacjach części mowy niewyróżniających zaimków grupy te wcielane są odpowiednio:
a) zaimki rzeczowne — do rzeczowników (odmieniają się przez przypadek, ale nie przez rodzaj, np. kto, coś, nikt, ty);
b) (...)
Całą treść widzą tylko użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.

Zyskaj pełny dostęp do tej i 343 pozostałych reguł.

zamów