Kompendium dobrej polszczyzny

Reguła: 145. odmiana: nazwiska i imiona zakończone w piśmie na -o

1. Nazwiska.

a) Nazwiska słowiańskie zakończone na samogłoskę -o po spółgłosce twardej ([b], [p], [d], [t], [w], [f], [z], [s], [r], [ł], [m], [n]), a także po [h], [g], [k] (np. Lato, Ziobro, Moniuszko, Matejko), odmieniamy wg następującego wzorca:
liczba pojedyncza; liczba mnoga
M. Depo, Kościuszko; Depowie, Kościuszkowie
D. (nie ma) tego Depy, Kościuszki; tych Depów, Kościuszków
C. (przyglądam się) Depie, Kościuszce; Depom, Kościuszkom
B. (widzę) tego Depę, Kościuszkę; tych Depów, Kościuszków
Ms. (mówię o) Depie, Kościuszce; Depach, Kościuszkach
N. (interesuję się) Depą, Kościuszką; Depami, Kościuszkami
W. Depo, Kościuszko; Depowie, Kościuszkowie.
W liczbie pojedynczej mają zatem odmianę rzeczownikową żeńską (odmieniają się jak rzeczowniki żeńskie), a w liczbie mnogiej odmianę rzeczownikową męskoosobową (odmieniają się jak rzeczowniki męskoosobowe).

Nazwisk tych, zwłaszcza mniej znanych, możemy też nie odmieniać, ale tylko wtedy, gdy towarzyszy im jakikolwiek rzeczownik odmieniony (imię, tytuł, inny rzeczownik pospolity). Por. następuje zdania:
Zaszczyt ten przypadł Depie. Zaszczyt ten przypadł Mleczce.
Zaszczyt ten przypadł Wacławowi Depo. Zaszczyt ten przypadł Andrzejowi Mleczko.
Zaszczyt ten przypadł biskupowi Depo.
Zaszczyt ten przypadł rysownikowi Mleczko.
Zaszczyt ten przypadł panu Depo. Zaszczyt ten przypadł panu Mleczko.

b) Nazwiska słowiańskie zakończone na samogłoskę -o po spółgłosce miękkiej ([ś], [dź], [ć], [dź], [ń]), (...)

c) Nazwiska słowiańskie zakończone na samogłoskę -o po spółgłosce historycznie miękkiej ([c], [cz], [dz], [dż], [sz], [ż]), (...)

d) Nazwiska japońskie zakończone na samogłoskę -o, odmieniamy wg następującego wzorca (...)

e) Pozostałe nazwiska obce (niesłowiańskie) zakończone na samogłoskę -o, niezależnie od poprzedzającej spółgłoski, odmieniamy wg (...)

Uwaga 1: (...)
Uwaga 2: (...)
Uwaga 3: niektóre nazwiska obce zakończone na -o nie są w uzusie w ogóle odmieniane. Jeśli odmiana jest bardzo rzadka, ale występuje, wtedy w haśle podajemy na pierwszym miejscu formy nieodmienne, a na drugim odmienne. Jeśli odmiana w uzusie praktycznie nie występuje, wtedy notujemy nazwisko jako nieodmienne (np. Eco, Figo).

2. Imiona

a) Imiona słowiańskie zakończone na samogłoskę -o (w tym zdrobniałe) (...)

b) Imiona obce (niesłowiańskie) zakończone na samogłoskę -o, (...)

Uwaga 1: (...)
Uwaga 2: (...)
Uwaga 3: (...)
Uwaga 4: zobacz też regułę odmiana: imiona typu Iwo, Otto, Hugo, Bruno.
Całą treść widzą tylko użytkownicy pełnej wersji Dobrego słownika.

Zyskaj pełny dostęp do tej i 343 pozostałych reguł.

zamów